اینترنت امروز جزیی از زندگی من شده که اگر نه شاید مهمترین ولی قطعاً یکی از مهمترین بخش های زندگیم را تشکیل میدهد. شاید باید لذت اینترنت را به همه چشاند تا همه بفهمند که همه اشتباه می کنند که به شبکه می گویند "دنیای مجازی ". شاید اگر قرار باشد دنیای خود را به مجازی و حقیقی تقسیم کنیم ، بعقیده من اینترنت دنیای حقیقی و دنیای روزمره مادی ما دنیای مجازی خواهد بود. مردمان در دنیای عادی و مادی خود ، نقاب بزرگی بر چهره واقعی خود می زنند و همه با نقاب با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند و با دروغ به خود و دیگران زندگی می کنند و شاید اینکه به اینچنین دنیایی حقیقی می گویند ، از همان دروغ های دنیوی باشد.

اما در دنیای اینترنت همه خودشان می شوند و نا خودآگاه، ابعاد پنهان و آشکار وجودیشان را بروز میدهند . راز بهره بردن از اینترنت پنهان شدن پشت نامی است که خودمان برای خودمان می سازیم  و پدر و مادر علاقه خودشان را بر ما تحمیل نمی کنند؛ و با این نام واقعیمان که پنهان کننده نقاب مادیمان است از نعمتهای دنیای اینترنت بهره می بریم. افراد اینترنتی فارغ از محدودیتی به هر سمت و به گروهی که میخواهند میروند ، به هر که دلشان بخواهد احساس تمایل می کنند ، به هر که بخواهند ناسزا می گویند ، هر چه میخواهند می کنند ، هر چه میخواهند می گویند و می نویسند و آنچه هستند می شوند.

و وای به روزی که مظاهر متعفن دنیای مادی پای خود را به اینترنت گذارد و آن را هم به هلاکت کشاند. من به شدت از سایه ای که دنیای مادی بر اینترنت می گسترد بیمناکم و از محدودیت و سانسور و فیلترینگ در آن به هر قصد و در هر موردی بشدت مخالفم و به نظر من باید به انسان فرصت زندگی  فاقد از هرگونه نظارت سیاسی ، اجتماعی ، اخلاقی و مذهبی را داد( البته با پلیس اینترنتی که بر تجارت الکترونیک و قاچاق موادمخدر و ... که همه از مظاهر دنیای مادیند نظارت میکند موافقم.).

اُقلُن- بهمن ماه 1386 خورشیدی