من به خدا معتقدم و به وجودش ایمان دارم .ولی خدای من خدایی است که من را آزاد گذاشته و آزادی تفکر و عمل را به من داده است.او بر من که در تفکراتم  بیراهه رفته ام و به همین خاطرهم اشتباه عمل کرده ام ایرادی نمی گیرد و تنها عقوبتش برای غلطی است که من درستش را می دانستم. خدای من راه را اگر بواسطه دین به من نشان داده  و اگر آن را راه نجات قرار داده و برنامه زندگیم ساخته ، بر من که نمی توانم آن را بفهمم ایرادی نمی گیرد و گناهی نیست بر من اگر به تفکری دیگر بگرایم و روشی را که میدانم چیست بر روشی که نمی دانم چیست برتری بدهم. خداوند من، مرا در مطالعه در هر زمینه ای آزاد گذاشته و تفکرم را محدود نکرده است.خدای من خواندن را دوست میدارد چه خوب و چه بد ، چرا که بد در مقابل خوب خود را نشان میدهد و خدایم میخواهد که من خوب را خودم تشخیص دهم .خدای من شک کردن را حرام نکرده و آن را واسطه شناخت خود قرار داده است . چنانچه اگرمن برخدایی که فراتر از وهم من است نتوانستم آنطور که هست ایمان بیاورم بر من گناهی نخواهد بود زیرا که او فراتر از وهم من است.

اُغلـُـن- 15خرداد87

------------------------------------------------------