سر یکی از کلاسهای عمومی (یکی از دروس مربوط به مسائل دینی)کنفرانس داشتم.در مورد سرگذشت گذشتگان در قرآن کریم صحبت میکردم. در این زمینه من نظر شخصی خودم را ابراز کردم که :
« دخالت خدا در احوال بندگانش بواسطه قوانینی است که بر دنیا حاکم ساخته و اینطور نیست که خدا خارج از این سنتها و روابط علی و معلولی در احوال بندگانش دخالت کند.من معتقد نیستم که خدا بر اقوام گذشته که منحرف شده اند عذاب الهی بفرستد و آنها را نابود کند؛ البته چرا معتقدم به این مسأله که اگر قومی راه انحراف پیش گرفت نابود می شود منتها نه با زلزله و سیل و صاعقه. خدا با بندگانش رابطه قهرآمیز ندارد که اگر خطایی از آنان سر زد عذابش را بر آنان فرو فرستد. نابودی قوم منحرف نتیجه طبیعی عمل آنهاست که بواسطه همان قوانینی است که خدا در جهان حاکم کرده.مثلاً اندیشه ها و مکاتب مختلف در قرن گذشته که چون از اساس و بنیه دچار ضعف و مشکل بوده اند و بیراهه رفته بودند درنهایت از بین رفتند و متلاشی شدند. من اعتقادی به این اندیشه های مردم ندارم که اگر در فلان نقطه ای سیلی آمد ، اگر زلزله ای آمد و عده زیادی کشته شدند عذاب الهی است. خدا انسانها را در دنیا آزاد گذاشته تا راه خودشان را خود برگزینند خواه میخواهند راه صحیح انتخاب کنند و شکرگزار باشند ،خواه میخواهند ناسپاس باشند و مبطل را برگزینند.»
استاد گفت :« منظورت از این حرفها چیه؟ یعنی تو میخوای بگی قرآن اشتباه میکنه و تو داری درست میگی؟خود خدا گفته که این عذابها بخاطر عمل اونها بوده؟ آدم های بزرگتر از تو از اینجور حرفها نمی زنند و...»
گفتم :« نه ،من به اونچه تو قرآن اومده معتقدم منتها دیدم نسبت به مطالبش فرق میکنه.»
استاد گفت :« بسه دیگه ، کافیه ! نمیخواد ادامه بدی، بفرما بشین. »
استاد نگاهش رو به سمت بچه ها کرد و گفت: « درسته که ما اینجا این فرصت رو بهتون دادیم که بیاین و حرف بزنین و کنفرانس بدین ولی دلیل نمیشه که هرچی میخواید بگید ، حرفاتون باید منطق داشته باشه ، نمیشه که به بهانه اینکه دارید مطلبتون رو میگید و نظرشخصیتونه به مقدسات توهین کنید که! اگر قرار باشه اینجوری رفتار کنید دیگه نمیزارم کسی کنفرانس بده...»
در نهایت کنفرانس من نه تنها هیچ کمکی به نمره این درس من نکرد که باعث شد علاوه بر صفری که گرفتم ،دید استاد هم نسبت به من عوض شود که احتمالاً روی نمره پایان ترم من هم موثر خواهد بود.
اُغـلـُـن- هجده خرداد 87
· درمورد عکس :
منبع : مجله نشنال جئوگرافی- ژوئن2005
عکاس : جی دیکمن
